Świdośliwa – jak sadzić i pielęgnować?

Odporność na mróz

Świdośliwa należy do najbardziej odpornych na mróz roślin sadowniczych. Bez problemu wytrzymuje temperatury poniżej -30°C, dlatego może być uprawiana w całej Polsce bez konieczności okrywania na zimę. Jest również odporna na większość chorób i szkodników występujących w sadach.

Kiedy sadzić świdośliwę?

Sadzonki sprzedawane w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny. Najlepsze terminy przypadają jednak na:

• wiosnę (marzec–kwiecień),

• jesień (wrzesień–listopad).

Sadzenie jesienne pozwala roślinom dobrze ukorzenić się przed nadejściem zimy, dzięki czemu wiosną szybciej rozpoczynają wzrost.

Jak sadzić świdośliwę?

Prawidłowe sadzenie ma duży wpływ na późniejszy rozwój rośliny i obfitość owocowania.

Przygotowanie stanowiska

Przed sadzeniem należy dokładnie usunąć chwasty oraz przekopać ziemię. Warto wzbogacić podłoże kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem. Dzięki temu młoda roślina szybciej się przyjmie i rozpocznie wzrost.

Sadzenie świdośliwy krok po kroku

1. Wykop dołek około dwa razy większy od bryły korzeniowej.

2. Na dnie umieść warstwę żyznej ziemi lub kompostu.

3. Umieść sadzonkę na tej samej głębokości, na jakiej rosła w pojemniku.

4. Zasyp korzenie ziemią i delikatnie ugnieć podłoże.

5. Obficie podlej roślinę.

6. Rozłóż wokół krzewu warstwę ściółki.

Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć w glebie i ogranicza wzrost chwastów.

Jaka rozstawa?

Świdośliwa z czasem osiąga znaczne rozmiary, dlatego warto zapewnić jej odpowiednią ilość miejsca.

Zalecana rozstawa wynosi:

• 2–3 m między roślinami w ogrodzie przydomowym,

• 4–5 m między rzędami w większych nasadzeniach.

Roślina z wiekiem może tworzyć liczne odrosty korzeniowe i stopniowo się rozrastać.

Czy świdośliwa potrzebuje zapylacza?

Większość odmian świdośliwy jest samopylna, dlatego pojedynczy krzew może owocować bez obecności drugiej rośliny. Posadzenie dwóch lub więcej odmian często jednak zwiększa plonowanie i poprawia jakość owoców.

Jak pielęgnować świdośliwę?

Podlewanie

Młode rośliny wymagają regularnego podlewania, szczególnie w pierwszych dwóch–trzech latach po posadzeniu. Starsze egzemplarze dobrze radzą sobie z okresowymi niedoborami wody, jednak podczas długotrwałej suszy warto je nawadniać.

Regularne podlewanie w okresie dojrzewania owoców wpływa korzystnie na ich wielkość oraz smak.

Nawożenie

Świdośliwa nie ma dużych wymagań pokarmowych.

Najlepiej sprawdzają się:

• kompost,

• obornik granulowany,

• nawozy przeznaczone dla krzewów i drzew owocowych.

Nawożenie wykonuje się najczęściej wczesną wiosną. Zbyt intensywne stosowanie nawozów azotowych nie jest wskazane, ponieważ może prowadzić do nadmiernego wzrostu pędów kosztem owocowania.

Cięcie świdośliwy

Świdośliwa nie wymaga regularnego i intensywnego cięcia. W pierwszych latach po posadzeniu warto jedynie usuwać uszkodzone lub słabe pędy.

Starsze rośliny można prześwietlać, wycinając:

• gałęzie uszkodzone,

• pędy krzyżujące się,

• gałęzie nadmiernie zagęszczające koronę.

Najlepszym terminem wykonania cięcia jest wczesna wiosna, zanim roślina rozpocznie intensywną wegetację.

Kiedy owocuje świdośliwa?

Pierwsze owoce pojawiają się często już w drugim lub trzecim roku po posadzeniu. Dojrzewają od czerwca do lipca, w zależności od odmiany i warunków pogodowych.

Owoce przypominają wyglądem borówki amerykańskie, jednak są zwykle nieco słodsze. Można spożywać je na surowo, suszyć, mrozić oraz wykorzystywać do przygotowywania soków, dżemów i nalewek.

Najczęstsze problemy w uprawie świdośliwy

Świdośliwa rzadko choruje, jednak podczas uprawy można spotkać się z kilkoma problemami:

• słabszym owocowaniem w cieniu,

• zahamowaniem wzrostu na podmokłych stanowiskach,

• drobnieniem owoców podczas suszy,

• wyjadaniem owoców przez ptaki.

W praktyce to właśnie ptaki stanowią największe zagrożenie dla plonu. W okresie dojrzewania owoców warto stosować siatki ochronne, szczególnie gdy w pobliżu znajduje się wiele drzew i krzewów.

Podsumowanie

Świdośliwa to wyjątkowo łatwa w uprawie roślina owocowa, która doskonale sprawdza się w polskich warunkach klimatycznych. Jest odporna na mróz, ma niewielkie wymagania glebowe i rzadko sprawia problemy w pielęgnacji. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w umiarkowanie wilgotnej i przepuszczalnej glebie. Dzięki regularnemu podlewaniu młodych roślin oraz niewielkim zabiegom pielęgnacyjnym można przez wiele lat cieszyć się obfitymi zbiorami smacznych i zdrowych owoców.